วันพฤหัสบดี, มิถุนายน 17, 2021
หน้าแรก แท็ก สิทธิในที่ดิน

แท็ก: สิทธิในที่ดิน

ชนเผ่าพื้นเมืองกับการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมบนพื้นที่สูง

ชนเผ่าพื้นเมืองหรือชาติพันธุ์บนพื้นที่สูง มีความสัมพันธ์และเชื่อมโยงอย่างแนบแน่นกับทรัพยากรธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ จึงมีระบบการจัดการ การใช้ และการอนุรักษ์ในทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน ลึกซึ้งยากต่อบุคคลภายนอกที่จะหยั่งรู้ถึงความจริง  ทุกครั้งที่ได้ยินรัฐบาลและสังคมภายนอกกล่าวหาว่าชนเผ่าพื้นเมือง เป็นผู้ที่ใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่ก่อให้เกิดการทำลาย ไม่ยั่งยืน สร้างมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อมบนต้นน้ำ จึงเกิดความไม่สบายใจนักและคิดว่านี่เป็นสิ่งท้าท้าย ที่พวกเราชนเผ่าพื้นเมืองต้องรับฟังและสร้างความตระหนักต่อคำกล่าวหาที่เกิดขึ้นนี้ เพื่อพิจารณาข้อเท็จจริงและตอบร่วมตอบโจทย์ เพื่อสร้างความรู้ ความเข้าใจในข้อเท็จจริงที่มีอยู่ และกฎหมาย และนโยบายของรัฐที่ผิดพลาดต่างหาก ได้มาเป็นปัจจัยลิดรอนสิทธิของชุมชนและชนเผ่าพื้นเมืองทีมีมานานก็ต้องมียกเลิกเปลี่ยนแปลงให้การยอมรับสิทธิ์ในถิ่นที่อยู่อาศัย ที่ทำกิน ให้สามารถเข้าถึงการจัดการทรัพยากรธรรมชาติตามระบบจารีต วัฒนธรรมประเพณี ของชนเผ่าพื้นเมืองให้ได้ ถึงจะแก้ไขปัญหาตรงประเด็น   เมื่อกล่าวถึงชนเผ่าพื้นเมืองที่อาศัยอยู่บนพื้นที่สูง เป็นที่รู้จักกัน คือ...

คำประกาศเจตนารมณ์ เรื่อง การแก้ไขปัญหาที่ดินและการจัดการทรัพยากรของชนเผ่าพื้นเมืองและชุมชนท้องถิ่นในประเทศไทย

คำประกาศเจตนารมณ์ เรื่อง การแก้ไขปัญหาที่ดินและการจัดการทรัพยากรของชนเผ่าพื้นเมืองและชุมชนท้องถิ่นในประเทศไทย ๓๑ มีนาคม ๒๕๕๙ https://youtu.be/Yu-Nfbbi9FM ความมั่นคงในที่ดินและการเข้าถึงทรัพยากร เป็นต้นทุนและปัจจัยที่สำคัญยิ่งสำหรับการดำรงอยู่ของชนเผ่าพื้นเมืองและชุมชนท้องถิ่น ช่วยขจัดความยากจน ปกป้องสิ่งแวดล้อม ต่อสู้และปรับตัวให้เหมาะสมกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และนำไปสู่การบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs)  ตามที่ผู้นำจากรัฐภาคีทั่วโลกให้คำมั่นสัญญาว่า จะร่วมกันผลักดันเพื่อนำไปสู่ “การหยุดยั้งความหิวโหย การมีความมั่นคงทางด้านอาหาร  มีอาหารที่ดีไว้บริโภค และมีการทำการเกษตรที่ยั่งยืน” ภายในปี พ.ศ. ๒๕๗๓ (ค.ศ.๒๐๓๐) ความไม่มั่นคงในที่ดินและขาดการมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากร จึงเป็นปัญหาวิกฤติในระดับโลก...

คู่มือปฏิบัติสำหรับคนทำสื่อ ว่าด้วย ประเด็นชนเผ่าพื้นเมืองในเอเชีย

อะไรคือข้อท้าทายที่ชนเผ่าพื้นเมืองประสบอยู่เเละสัมพันธ์กับการนำเสนอข่าวในประเด็นของตน? ชนเผ่าพื้นเมืองนับเป็นสัดส่วนที่สำคัญของประชากรยากจนและเปราะบางในเอเชีย ความเปราะบางของพวกเขาเกิดจากสถานการณ์ที่ถูกทำให้เป็นคนชายขอบในแผนงานพัฒนาทางเศรษฐกิจของรัฐและถูกกีดกันออกจากการมีส่วนร่วมในทางการเมืองในประเทศของตนในภูมิภาค โดยทั่วไป ชนเผ่าพื้นเมืองในเอเชียมีโอกาสเพียงน้อยนิดที่จะสื่อสารข้อข้องใจและเข้ามีส่วนร่วมในการโต้แย้งสาธารณะ ปัจจัยที่มีส่วนเสริมคือการขาดข่าวสารข้อมูลและช่องทางสื่อสารที่เพียงพอสำหรับพวกตนที่จะนำเสนอมุมมองด้วยเสียงของตนเองและส่งผลต่อการปรับเปลี่ยนความคิดเห็นของสาธารณชน (UNDP 2012) ระบุว่า ชุมชนและองค์กรของชนเผ่าพื้นเมืองจำเป็นต้องได้รับช่องทางเพิ่มขึ้นที่จะทำให้เสียงของตนเป็นที่ได้ยิน ในปัจจุบันชนเผ่าพื้นเมืองต้องพึ่งพิงสื่อกระแสหลักเป็นส่วนใหญ่เพื่อนำเสนอรายงานข้อกังวลของพวกตน อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ของสื่อกระแสหลักในการนำเสนอข้อกังวลของชนเผ่าพื้นเมืองยังห่างไกลจากอุดมคติอยู่มาก ความเป็นจริงคือประเด็นชนเผ่าพื้นเมืองถูกนำเสนออยู่ในระดับต่ำมาตลอดในสื่อกระแสหลัก มีเนื้อที่เพียงไม่กี่เปอร์เซ็นต์ในบรรดาบทความข่าวและความครอบคลุมของข่าวอันมากมายในภูมิภาค ที่กล่าวถึงความห่วงใยของชนเผ่าพื้นเมืองอยู่บ้าง มักจะเป็นว่าเพียงเมื่อมีเหตุการณ์หวือหวา เช่น การเข่นฆ่าหรือการระดมมวลชนโดยชนเผ่าพื้นเมืองที่เราได้พบว่าเหมือนมีหนามทิ่มแทงให้สื่อกระแสหลักต้องนำเสนอประเด็นของพวกตน(JHR 2013) ในขณะที่ประเด็นสำคัญ ๆ ดังเช่น การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ สิ่งแวดล้อม สิทธิในที่ดินและวัฒนธรรมมักจะถูกนำเสนอเป็นข่าว มุมมองของชนเผ่าพื้นเมืองที่เกี่ยวข้องกับประเด็นเหล่านี้และผลกระทบโดยเฉพาะของประเด็นสำคัญเหล่านี้ต่อชีวิตของพวกเขากลับขาดหายไปอย่างมาก ทั้งมักจะเป็นว่าชนเผ่าพื้นเมืองถูกนำเสนอในสื่อในฐานะที่เป็นเครื่องปรุงแปลกประหลาดอยู่ในตำรับเชิญชวนการท่องเที่ยว...

สิทธิในการกำหนดตนเองและการพัฒนาอนาคตของชนเผ่าพื้นเมือง

ชนเผ่าพื้นเมืองและการพัฒนาที่ยั่งยืนชนเผ่าพื้นเมืองมีประชากรอย่างน้อย 350 ล้านคนทั่วโลก ซึ่งคิดเป็น ร้อยละ 5 ของประชากรโลก อย่างไรก็ตาม ร้อยละ 15 ของกลุ่มยากจนที่สุดในกลุ่มคนจนคือชนเผ่าพื้นเมือง ชนเผ่าพื้นเมืองส่วนใหญ่ (๒/๓) อาศัยอยู่ในทวีปเอเชีย ผู้ไม่ได้รับการรับรองทางกฎหมายในฐานะที่เป็นกลุ่มชน เฉพาะที่มีสิทธิส่วนรวมและยังคงถูกทำให้เป็นคนชายขอบและถูกเลือกปฏิบัติ ชนเผ่าพื้นเมืองยังนับว่ามีการอ่านออก เขียนได้อยู่ในระดับต่ำสุด และมีช่องทางน้อยนิดในการเข้าถึงบริการสุขภาพและบริการอื่น ๆ ทางสังคม เหตุผลสำคัญ ในเรื่องนี้ ได้แก่ การสูญเสียความเป็นเจ้าของอย่างต่อเนื่อง การทำลายและการแสวงประโยชน์จากที่ดินและทรัพยากร ของพวกเขา การขาดช่องทางเข้าถึงและขาดการจัดให้บริการทางสังคมขั้นพื้นฐานที่เหมาะสม การเลือกปฏิบัติอย่าง เป็นระบบ ซึ่งเป็นการละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐานอย่างร้ายแรงต่อชนเผ่าพื้นเมือง ในขณะเดียวกัน...