'ใช้ส่วนน้อย รักษาส่วนใหญ่ เพื่อประโยชน์ส่วนรวม' :ถอดรหัสภูมิปัญญาดอยช้างป่าแป๋
"ออทีเกอตอที" ดื่มน้ำต้องรักษาแหล่งป่าต้นนำ "ออก่อเกอตอก่อ" กินอยู่กับป่าต้องรักษาผืนป่า "ออเดะก่อตอเล" กินเขียดต้องดูแลรักษาผา "ออหย่าก่อเตอกิ้ว" กินปลาต้องดูแลรักษาลาธาร ลำห้วย วังปลา เสียงขับร้องและบทสอนดั้งเดิมของบรรพชน ปกาเกอะญอ ณ "ดอยช้างป่าแป๋" ยังคงก้องกังวานมากว่า 200 ปี บทเพลงนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่ท่วงทำนอง แต่คือ "กติกาชีวิต" และปรัชญาในการพึ่งพาธรรมชาติที่ถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 ชุมชนดอยช้างป่าแป๋ได้ร่วมกันประกาศให้พื้นที่แห่งนี้เป็น "พื้นที่คุ้มครองทางวัฒนธรรม" เพื่อยึดมั่นในเจตนารมณ์สำคัญคือ 'ใช้ส่วนน้อย รักษาส่วนใหญ่ เพื่อประโยชน์ส่วนรวม' :อะไรคือหัวใจที่ทำให้ดอยช้างป่าแป๋กลายเป็นพื้นที่โมเดลระดับนานาชาติ? ◾️การยึดมั่นในระบบไร่หมุนเวียน: ปฏิเสธการเข้ามาของพืชเชิงเดี่ยวอย่างสิ้นเชิง เพื่อปกป้องนิเวศป่าต้นน้ำไม่ให้พังทลาย ◾️การผสานเทคโนโลยีและภูมิปัญญา: นำองค์ความรู้ดั้งเดิมเรื่องการบริหารจัดการไฟป่า มาทำงานร่วมกับนวัตกรรมสมัยใหม่ได้อย่างลงตัว ◾️กติกาชุมชนที่ไม่ทำเพื่อเชิงพาณิชย์: เข้าป่าหาของป่าแต่พอดี ไม่เกินตัว และไม่ตักตวงเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน ความยั่งยืนที่เกิดขึ้น ไม่ใช่แค่เรื่องของการปลูกป่า แต่คือการรักษา "ชีวิตและจิตวิญญาณ" ของผู้คน เพราะการดูแลป่าต้นน้ำของชุมชนที่นี่... ไม่ใช่แค่เพื่อตัวเอง แต่คือการปกป้องโลกและดูแลเพื่อนมนุษย์ทุกคน ความจริงใจและวิถีชีวิตที่จับต้องได้นี้ ได้ทำลายมายาคติและความเข้าใจผิดเกี่ยวกับคนอยู่กับป่า จนนำไปสู่การได้รับการยอมรับในระดับสากล :ชมคลิปวิดีโอแบบเต็มด้านล่างนี้: มาร่วมเปิดใจ สัมผัสเรื่องราว และเรียนรู้การสร้างสันติภาพระหว่าง "มนุษย์กับผืนป่า" ไปพร้อมกันครับ ____ IMN-เครือข่ายสื่อชนเผ่าฯ :สื่อสารประเด็นชนเผ่าพื้นเมืองและกลุ่มชาติพันธุ์ | วิถีชีวิต | ภาษา | วัฒนธรรม | สิ่งแวดล้อม | #IMN #ดอยช้างป่าแป๋ #พื้นที่คุ้มครองทางวัฒนธรรม #คนอยู่กับป่า #ไร่หมุนเวียน #จัดการป่าต้นน้ำ #ภูมิปัญญาชนเผ่า #คนอยู่ร่วมกับป่า #สารคดีวิถีชีวิต #IndigenousKnowledge #พื้นที่เรียนรู้
เข้าชม 2 ครั้ง
