วิถีชีวิต

“เพราะผืนป่าคือชีวิต” สำรวจวิถีชาติพันธุ์กะเลิง ชนเผ่าดั้งเดิมในวันที่ถูกลากเส้นใหม่ให้กลายเป็นผู้บุกรุก “บ๊าบสามพัน” บรรพชนมอแกลน ประเทศราชและชนพื้นเมืองสยามในบันทึกของชาวต่างชาติ บ้านลเวือะหลังสุดท้าย ในเขาโมซัมเบรียง “เขาไม่ได้อยากลงขัน แต่อยากลงทุน” : สรุปเรื่องเงินเรื่องทองจากประชุมโลกร้อน COP29 “ญัฮกุร” ในความเปลี่ยนแปลง วัฒนธรรมจากคนเชื้อสายมอญโบราณที่เสี่ยงต่อการสูญหาย 1 ทศวรรษ ‘รับลูกสาวม้งกลับบ้าน’ ทลายอคติที่ขวางกั้นสายสัมพันธ์ของครอบครัว “พ.ร.ฎ. ป่าอนุรักษ์ กฎหมายเปลี่ยนคนอยู่กับป่า ให้กลายเป็นผู้บุกรุก” ต้นตำรับที่ดับสูญ ของ Full Moon Party : หลีเป๊ะในวันที่ชาวเลกลายเป็นคนอื่นในบ้านตัวเอง ‘ผู้ชายกินข้าวบนโต๊ะ ผู้หญิงกินข้าวในครัว’ คนม้งรุ่นใหม่รอวันที่จะได้กินข้าวร่วมโต๊ะเดียวกัน เซอ โปก – พิธีเสี่ยงทายในสายตา Gen Z ชาวลเวือะ ประกาศตามหาคนหาย เมื่อปฏิญญาสิ่งแวดล้อมอาเซียนไร้ที่ยืนให้ชนเผ่าพื้นเมือง ข้ามพ้นเขตแดนทางภาษา ในห้วงเวลาที่ภาษาชนเผ่าพื้นเมืองกำลังสูญหายไป คน-ป่า-ไร่หมุนเวียน ไอดอลชนเผ่าพื้นเมือง กับ ความรับผิดชอบบนพื้นที่โลกออนไลน์ โจทย์สำคัญสร้างแบรนด์ชุมชนให้ปัง กับความหวังโกอินเตอร์สู่ระดับโลก ชาติพันธุ์ ≠ ชนเผ่าพื้นเมือง ชาติพันธุ์คือใครแล้วทำไมต้องชนเผ่าพื้นเมือง ปะโอ กลุ่มชาติพันธุ์ชนเผ่าพื้นเมืองที่เวียงแหง “ญัฮกุร” คนในดง คนบนเขา ชาวมอญโบราณ ทวารวดี พระศรีสุวรรณคีรี ทำไมวัฒนธรรมของชนเผ่าพื้นเมืองถึงทรงคุณค่า และมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการช่วยกันร่วมอนุรักษ์และสืบสานให้คงอยู่ในสังคมร่วมกันสืบต่อไป